२. नायक जदुनाथसिंहः (द्वितीयः परमवीरचक्रधारी)

२. नायक जदुनाथसिंहः

 

नायक जदुनाथसिंहः उत्तरप्रदेशस्य शहजानपुरस्थे खजूरि इत्याख्ये ग्रामे २१/११/१९१६ तमे दिनाङ्के  जन्म प्राप्नोत् ।  एतस्य पिता वीरबलसिंह राठोडः  कृषकः आसीत् ।  मातुः नाम जमुना कन्वर इत्यासीत् ।  बीरबलस्य अष्टसु अपत्येषु एषः तृतीयः ।

परिवारस्य आर्थिकस्थितिः उत्तमा नासीत् इत्यतः जदुनाथः  चतुर्थकक्ष्यापर्यन्तमेव पठितवान् । पश्चात् सः कृषिकर्मणि एव रतः आसीत् ।  शारीरिकरूपेण अत्यन्तं सुदृढः पुष्टकायः जदुनाथः  मल्लयुद्धे निपुणः भूत्वा ग्रामे “हनूमानभक्त बालब्रह्मचारी” इति नाम्ना प्रसिद्धः अभवत् ।  सः हनूमतः भक्तः सन्  ब्रह्मचर्यव्रतं श्रद्धया पालितवान् आसीत्  ।

द्वितीयविश्वयुद्धावसरे 7^th Rajaput Regiment मध्ये २१/११/१९४१ तमे दिनाङ्के सः नियुक्तः अभवत् ।  १९४२तमे वर्षे  जपानीयान् विरुध्य कृते बर्मायुद्धे भागं गृहीतवान् ।  १९४७ तमे वर्षे नवम्बरमासे रजपूत-बेटालियन् इत्यस्मै सेनाङ्गाय काश्मीरे “नौशेरा” इत्यस्य प्रदेशस्य वशीकरणाय आदेशः दत्तः आसीत् ।  अतः तस्य जदुनाथस्य  रजपूत-बेटालियन् नवम्बरमासे एव नौशेरापार्श्वे  जङ्गर् इत्यत्र गत्वा Base Camp निर्माणम् अकरोत् ।

वातावरणं सम्यक् नासीत् इत्यतः दिसेम्बरमासस्य  २४ दिनाङ्कपर्यन्तं अस्मत्सन्येन  महत् किमपि कर्तुं न पार्यते स्म ।  तस्मिन् समये अस्माकं सेनाङ्गस्य  (Brigade इत्यस्य)  ब्रिगेडीयर  आसीत् महम्मद उस्मान् इत्यख्यः ।  नौशेराप्रान्ते जङ्गर् इति स्थानं  व्यूहात्मककार्यसम्पादनदृष्ट्या  अत्यन्तं  सूक्ष्मप्रदेशः आसीत् ।  अतः दिसम्बरमासस्य २४ तमे दिनाङ्के पाकिस्थानीयशत्रवः आक्रमणं विधाय तत् स्थानं वशीकृतवन्तः । एतस्य स्थानस्य वशीकरणेन मीरपुरं पूंछ इत्यनयोः स्थानयोः सम्पर्कव्यवस्थायाः नियन्त्रणं शत्रोः आधीन्ये आगतम् । ततः परं शत्रोः इतोऽप्यग्रे आगमनं अवरोद्धुं 50^th  Para Brigade द्वारा निरन्तरं प्रयासः करणीयः अभवत् ।

नौशेरा इत्यस्य उत्तरदिशि  तियानघर इत्यस्मिन् स्थले शत्रोः अवरोधस्य उत्तरदायित्वं जदुनाथसिंहस्य सैनिकगणाय प्रदत्तम् आसीत् । तस्मिन् गणे जदुनाथसिंहेन सह २७ इतरे सैनिकाः आसन् । तियानघर इत्यत्र एकं Forward Post  सैन्येन निर्मितम् । पाकिस्थानस्य शत्रवः एतत् Forward Post  वशीकर्तुं महत्या संख्यया  तदुपसर्पन्ति स्म ।  जदुनाथस्य नेतृत्वे  प्रथमचक्रे शत्रवः परास्ताः अभवन् । जदुनाथस्य गणे चत्वारः सैनिकाः वीरमरणं प्राप्तवन्तः ।

पुनः द्वितीयचक्रे शत्रूणां महत्समूहः  आक्रमणार्थम् आगतः । जदुनाथः सर्वान् सैनिकान् प्रेरयन्  धैर्यं शौर्यं च प्रदर्श्य शत्रून् विफलान् कृत्वा Forward Post  रक्षितवान् । तावता तस्य गणे  विद्यमानाः सर्वेऽपि सैनिकाः वीरगतिं प्राप्तवन्तः आसन् ।  स्वतः जदुनाथस्य दक्षिणहस्तः विच्छिद्रः आसीत् ।  किन्तु जदुनाथः युद्धात् विमुखो न जातः ।

तावता तृतीयचक्रे शत्रवः पुनः आक्रमणं कर्तुं आरब्धवन्तः ।  जदुनाथः  Sten Gun गृहीत्वा/स्वीकृत्य  सुरक्षागर्तात् बहिरागत्य वामहस्तेन एव गोलिकावर्षं  कुर्वन् शत्रून् विघटितान् अकरोत् ।  एकाकी सन्नपि  व्रणितशेदपि  महान्तं शत्रुसमूहं धैर्येण पराक्रमेण च  पराजितवान् नायक जदुनाथसिंहः । अन्ते शिरसि उरसि च  अष्टौ गोलिकाः प्रविष्टाः इत्यतः  वीरस्वर्गं प्राप्नोत् ।

भारतसर्वकारः एतस्य कृते  मरणोत्तरं  अत्युच्चं सैनिकपुरस्कारं  परमवीरचक्रं  १९५० तमे वर्षे प्रायच्छत् ।