7.मेजर धनसिंह थापा
मेजर धनसिंह थापा मूलतः नेपालदेशीयः । सः १९२८ तमे वर्षे एप्रिलमासस्य दशमे दिनाङ्के हिमाचलप्रदेशस्य शिम्ला इत्याख्ये नगरे जन्म
प्राप्तवान् । सः १९४९ तमे वर्षे
भारतीयसैन्यस्य गूर्खा बेटालियन् इत्याख्ये सेनाङ्गे आगष्टमासे सैन्याधिकारित्वेन नियुक्तः अभवत् ।
चीनदेशः त्रिविष्टपस्य(तिब्बत) उपरि १९४९ तमे वर्षे एव आक्रमणं कर्तुम् आरभत । चीनदेशे
साम्यवादिशासनं (Communist) चलति स्म इत्यतः, नेहरूवर्यस्य तत्सिद्धान्ते आदरः आसीत् इत्यतश्च त्रिविष्टपस्य विषये भारतस्य यः परम्परया सम्प्राप्तः अधिकारः आसीत् तमधिकारं सर्वमपि नेहरूवर्यः अन्धवत् निर्बन्धं विना
चीनदेशाय समार्पयत् । तदपि युद्धे पराजयप्राप्तेः ८ वर्षेभ्यः प्रागेव ।[1]
अतः भारतीयानां सर्वासां प्रजानां
तद्विषये महान् क्रोधः आसीत् । साम्यवादस्य विस्तरणवादिनीत्यनुसारं चीनदेशः
केवलेन त्रिविष्टपेन असन्तुष्टः सन् भारतस्य लद्दाकप्रान्ते अक्सायचिन् इत्याख्यं सुविशालं भूप्रदेशं १९४८ तमे वर्षे एव पाकिस्थानस्य साहाय्येन उपायेन स्वायत्तीकृतवान् आसीत् ।
पश्चात् कालान्तरे भारतस्य उपरि आक्रमणं कर्तुं त्रिविष्टपे सर्वविधां
सिद्धतां चीनदेशः कुर्वन्नेव आसीत् ।
किन्तु भारते सैन्यं सबलयितुं सैन्येन नैरन्तर्येण कृतां प्रार्थनां
नेहरूमहोदयः तिरस्कृत्य सैन्याधिकारिणाम् अवमाननं
च यथासम्भवं कृत्वा सैन्यस्य सम्पूर्णाम् उपेक्षां कृतवान् आसीत् ।
चीनदेशः तु १०० % सज्जीभूय
युद्धार्थं यदा अस्माकं द्वारे एव उपस्थितः तदानीमपि सैन्यस्य आग्रहं तिरस्कृत्य कस्यचित्
सिविल्-अधिकारिणः वचनं श्रुत्वा Forward Policy इत्याख्यां घोरां नीतिम् आश्रित्य शत्रुनिग्रहमपि अकृत्वा देशवासिनां मुखपिधानाय सर्वथा अयुक्तं
आत्महत्यासदृशं मार्गं (यच्च देशाय अत्यन्तं घातकं) नेहरूवर्यः अनुसृतवान् ।
मेजर धनसिंह थापा एतस्याः Forward Policy इत्यस्याः नीतेः अनुसारं
लद्दाकप्रान्तस्य पेनगाङ्ग इत्याख्यस्य सरसः उत्तरदिशि सिरिजैप् इत्यस्मिन्
प्रदेशे Forward Post निर्माय तत्र तत्संरक्षणाय स्थातुं नियुक्तः अभवत् ।
सिरिजैप् इत्याख्यः प्रदेशः ४८ KM2
विस्तारयुक्तः आसीत् । धनसिंहस्य सैनिकगणे
विद्यमानानां २८ सैनिकानाम् उत्तरदायित्वम् इदमासीत् यत् सिरिजैप् इत्यस्य
संरक्षणम् इति ।
शीतकालस्य आरम्भः जातः आसीत् ।
तुहिनाच्छादिते पर्वते एतैः गर्तं निर्माय Forward Post निर्मातव्यमासीत् ।
१९६२ तमे वर्षे ओक्टोबरमासस्य
१९तमे दिनाङ्के सैन्येन आदिष्टः धनसिंहस्य
गणः तत्र कार्यमारभत ।
२० तमे दिनाङ्के
प्रातः चतुर्वादने षट्शतेन सङ्ख्यया
शत्रवः एतेषाम् उपरि अत्याधुनिकैः
शस्त्रैः आक्रमणं कर्तुम् आरभन्त । धनसिंहस्य गणः
काले प्रतिक्रियां प्रदाय शत्रोः
महतीं हानिं प्रथमचक्रे कृत्वा सफलः
सञ्जातः । तावता एतस्य गणे सप्त एव सैनिकाः अवशिष्टाः आसन् । पुनः द्वितीयचक्रे यदा शत्रुदलं आक्रमणं
कर्तुम् आरभत तदा स्वसमीपं शत्रोः
आगमनपर्यन्तं प्रतीक्ष्य पश्चात् सत्वरं प्रतिक्रियां दत्वा पुनः शत्रून् पराजितवन्तः अस्माकं वीरयोद्धारः
। तृतीयचक्रे शत्रोः शतघ्न्यः(Tankers) अपि अग्निवर्षं कर्तुम् आरभन्त । धनसिंहस्य गणॆ
तदा केवलं त्रयः एव सैनिकाः अवशिष्टाः आसन् ।
शस्त्राणि अपि सर्वाणि समाप्तानि आसन् ।
तथापि सुरक्षागर्तात् बहिरागत्य Bionet इत्याख्येन
भुषुण्डिकाग्रेण अस्मत्सैनिकाः शत्रून् प्रहर्तुम् आरब्धवन्तः । तावता सर्वासु
दिक्षु आवृताः शत्रवः धनसिंहस्य गणं
बध्वा युद्धबन्धित्वेन चीनदेशं नीतवन्तः ।
एतन्मध्ये कश्चन सैनिकः
पराजये सुनिश्चिते आत्मरक्षां
कृत्वा अस्माकं सैनिककेन्द्रं प्रति कष्टेन प्रत्यागत्य अस्माकं सैनिकगणस्य
पराजयस्य समूर्णां वार्तां श्रावितवान्
। पश्चात् सैन्याधिकारिभिः धनसिंहस्य शौर्यं साहसं च परिगणय्य प्रेषितप्रस्तावानुसारं १९६३ तमे वर्षे भारतसर्वकारः
धनसिंहस्य कृते मरणोत्तरं
परमवीरचक्रं उदघोषयत् । अयं शत्रुभिः बद्धः अस्ति, न मृतः इति सर्वकारेण न ज्ञातमासीत् । सैन्याधिकारिभिः
तस्य पत्न्यै भर्तुः वीरमरणस्य/बलिदानस्य
वार्ता अपि पत्रद्वारा प्रेषिता आसीत् ।
तत्परिवारीयाः तस्य और्ध्वदैहिकं
अन्त्यसंस्कारं सर्वमपि तदीयपरम्परानुगुणं कृतवन्तः आसन् । तत्पत्नी गर्भवती आसीत् । सा
गर्भवती सती एव विधवावस्त्रमपि धारयितुम्
आरब्धवती आसीत् । अनन्तरम् एकस्मै शिशवे जन्म दत्तवती ।
एतन्मध्ये रैफल्मन् तुलसीराम इत्याख्यः धनसिंहस्य गणॆ स्थित्वा चीनीयैः बद्धः सैनिकः चातुर्येण कथमपि आत्मानं
मोचयित्वा दिनचतुष्टयं यावत् हिमालयपर्वते चलन् शत्रूणां दृष्टिपथे अपि
अनागत्य सैनिककेन्द्रं प्रति प्रत्यागमने
सफलो जातः । सः धनसिंहस्य अन्येषां च त्रयाणां बन्धनस्य वार्तां श्रावयित्वा
धनसिंहः जीवितो वर्तते इति उक्तवान् ।
[1] अत एव साम्प्रतम् अस्मदीयैः कैलासमानसयात्रा करणीया चेत्
चीनदेशाय १५०००० रूप्यकाणि दातव्यानि भवन्ति ।
No comments:
Post a Comment